ลูกสาว ไม่สบาย เป็น " มดลูกอักเสบ " น่าสงสาร มาก ๆ ...

กูลิโกะ เริ่ม ไม่สบาย 29/9/2007 ตกใจมากเพราะเลือดออกจากอวัยวะเพศของเค้า

เยอะมาก ๆ ๆๆแบบประมาณว่าถ้าเป็นคนน่าจะช็อค หมดสติ แน่

ตอนนั้น บอกได้เลย ว่าตกใจ อึ้ง เศร้า สงสาร ยอมรับว่าตอนนั้น เราถึงกับทำอะไรไม่ถูกเลย

โทร. ไปหาแม่ของเค้า ก็คือ แฟนของเรา พูดซะให้งง

แฟนเราไปทำงานต่างประเทศ ( มาเป็นอะไรตอนที่แม่หนูไม่อยู่ก็ไม่รู้ลูกเรา ..... )

แฟนบอกว่าให้รีบพาไปหาหมอ ไปที่แรก ปิด

( โอ้ย.....ตอนนั้นอยากจะบ้า สงสารลูกมากเพราะต้องพาไปด้วย ) จึงพาไปร้านที่ 2 โอเค

เปิดอยู่จึงเข้าไปปรึกษา หมอบอกว่าหน้าจะเป็นมดลูกอักเสบต้องผ่าตัดแน่นอน แต่ ยังมีแต่ คือ

ผ่าตอนนี้ไม่ได้ เพราะยังไม่ทราบผลเลือด เพราะว่าการผ่าตัดใหญ่ ขนาดนี้

ต้องทราบผลเลือดก่อนว่า สุนัข เราพร้อมแค่ไหน

เราอยากร้องไห้มาก ซึ่ง จริงๆ ร้องไห้ ไปหลายรอบแล้ว

เราก็ต้องเอาเค้ากลับมาบ้าน โดยหมอให้ งดน้ำ + อาหาร

เพื่อเตรียมการผ่าตัด วันพรุ่งนี้ เรากลับบ้าน มาดูแลเค้า บอกได้คำเดียวว่า

สงสารลูกมากร้องไห้ ตลอด

เพราะเลือดเค้าไหลไม่หยุดเลย กระดาษเช็ดชูหมดไปเป็น 10 ม้วน ผ้าปูที่นอน หมด ผ้าห่ม

เปื้อนเลือดลูกไปหมด

เราไม่ได้นอนเลยทั้งคืน นอนไม่หลับ อยากดูแลเค้า สงสารเค้า มาก

เชื่อไหม ภาวนา ให้เช้าเร็ว ๆ เร็วที่สุด

เมื่อวันที่ 30 / 9 /2007 ถึง หมอ หมอ ตรวจ พบว่า เค้าเป็นมดลูกอักเสบจริง ๆ

ต้องทำการผ่าตัด ด่วน เครส ฉุกเฉิน เลยล่ะ เพราะว่า ผลเลือดออกมาแล้วไม่ดีนะ

1. เม็ดเลือดขาวเค้าเยอะกว่า เม็ดเลือดแดง มันจะทำให้เลือดหยุดยาก

2. ปอดชื้น ข้่างนึง ซึ้งจะทำให้การหายใจไม่ดีนัก ( สงสารลูกมาก ๆ )

แต่ก็ต้องผ่า เพราะว่า ผ่าไม่ผ่า ลูกก็มีสิทธิ์ เท่ากัน รีบโทร.หาแฟน ว่าเอาไงดี แฟนบอกว่า ผ่า

ยังไงก็ต้องผ่า เราจึงเซ็นหนังสือรับรองการผ่าตัด + การวางยาสสลบ กับทางโรงพยาบาล

โรงพยาบาลสัตว์ทุกที่จะต้องให้เซ็นยินยอมว่า ระหว่างการผ่าตัด

ถ้า สุนัข เกิดอะไรเป็นอะไรขึ้นมา เราจะไม่สามารถเรียกร้องอะไรจาก โรงพยาบาล ได้

เชื่อไหม เราเซ็นไป ร้องไห้ไป พยาบาลบอกว่าลายมืออ่านไม่ออกเลยค่ะ

( สถานการณ์แบบนี้ คงไม่มีใครมา นั่งประดิษ คัดไทย เหรอ จริงไหม )


* ระหว่าง การผ่าตัด ( พ่อ เครียดและร้องไห้ตลอดการผ่าตัด รู้ไหม ลูก ... )

แฟนโทร.บอกว่าให้เราไป บนพระพรหม ( เรากับแฟน นับถือพระพรหมมาก

เราจะไปไหว้พระพรหม ทุกวัน พฤหัส และ

ทุกวันพฤหัส เราตกลงกันว่าจะไม่กินเนื้อสัตว์ อะไรเลย คล้าย มังสวิรัส )

เรารีบไปไหว้และบน พระพรหมทันที่ ว่าขอให้ลุกสุนัข ของเรา รอด จากอาการไม่สบาย ครั้งนี้

ผ่าตัดผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ให้ลูกกลับมาแข็งแรงเช่นเดิม

แล้วก็กลับมาบ้าน รอ ฟังผลการผ่าตัด ( เพราะระหว่างการผ่าตัด หมอไม่ให้เราอยู่ด้วย )


ผ่านไป ประมาณ 3 ชม.

หมอโทร.มาบอกว่า ลูกสาวเราปลอดภัยผ่าตัดเสร็จแล้ว ( เราดีใจมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ )

รีบกลับไปดูลูกที่โรงพยาบาลทันที หมอให้ดูมดลูกอักเสบของลูกสาวเราด้วย

เราเลยถ่ายเป็น คลิป มาให้ดูกัน ใครกลัวไม่ต้องดูนะ เพราะ มดลูกอักเสบใหญ่มาก และเราก็

แอบไปดูลูกที่นอนหลับอยู่ เพราะ ยาสลบยัง ไม่หมดฤิทธิ์ เราก็เลยให้ลูกพักผ่อน ต่อไป

วันที่ 1 /10 /2007 กลับมาบ้านวันแรก เพราะ หมอให้มาพักผ่อนที่บ้าน

แต่ต้องกลับมาดูอาการ 3-4 วัน

กลับมาวันแรก นอนตลอด กินน้ำได้แต่อ้วกออกมาหมด ฉี่ได้ ไม่ถ่ายอุจจาระแต่ข้าวไม่กิน

มีหนองไหล ออกมาจาก อวัยะเพศ ซึ่งหมอบอกว่าเป็นเรื่อง ปกติ

รุ่งเช้าพาไปส่งหมอให้ดูอาการ

วันที่ 2/10/2007 กลับมาพีกฟื้นที่บ้านวันที่ 2 นอนทั้งวัน แต่ เริ่ม มองหน้า และ

กระดิกหางมาขึ้น เวลาเรียกชื่อเค้า ฉี่เก่งเหมือนเดิม ไม่ถ่ายอุจจาระอีกแล้ว

แต่เริ่ม ทานอาหารเสริมที่หมอให้มา ( กินซะเกลี้ยงเลย ) เราดีใจ อิอิ

เดินได้คล่ิองขึ้น แต่ยังก้าวขาขึ้นที่ต่างระดับไม่ได้

ที่สำคัญ เริ่ม เห่า ได้แล้ว ดีใจมาก แต่ไม่รู้จะกระเทือนแผลที่เย็บไว้หรือเปล่า

รุ่งขึ้นรอไปหาหมออีก

วันที่ 3/10/2007 กลับมาพักฟื้นที่บ้านวันที่ 3 ตื่นมาลองให้กินอาหารสดของสุนัข ก่อนไปหาหมอ

ให้นิดหน่อย เค้ากินใหญ่เลย พาไปหาหมอ หมอขอเจาะเลือดไปตรวจอาการ

แต่ เจาะไปแล้วขาหน้าซ้าย ปรากฎว่า เจาะไปแล้วไม่สามารถดูดเลือดออกมาได้

เพราะ หมอบอกว่าเส้นเลือดเปราะและแตกง่ายมาก ๆ

เม็ดเลือดขาวอาจยังมากกว่าเม็ดเลือดแดงอยู่ แต่ หมอก็ลองเจาะใหม่อีกที ที่ขาหลังซ้าย

คราวนี้เจาะได้ เราก็ลุ้นอยู่ใกล้ๆ ให้เจาะได้เลือดออกมา เพราะสงสารเค้า

เค้าโดนฉีดยากับเจาะเลือด ไม่รู้กี่ทีแล้ว และก็ได้เลือดออกมา ออกมาเยอะด้วย ( เราดีใจ )

เสร็จแล้วก็ให้ ยาบำรุง ยาแก้ปวด และ น้ำเกลือตามปกติ

กลับมาวันนี้ เริ่ม ซน เดินไป เดินมา เห่าเก่งขึ้น ชอบมานอนอ้อนเหมือนเดิม นอนหงา่ยด้วย

โชว์ แผลเย็บที่ผ่าตัดมา ให้ พ่อ มันดู ฮ่า ฮ่า ฮ่า ( ดีใจมาก ๆ ลูกสาวแสนสวยใกล้หายแล้ว )

พรุ่งนี้ไปหาอีก

วันที่ 4 / 10 / 2007 ลูกสาวกลับมาพักฟื้นที่บ้านวันที่ 4 วันนี้ โกะ อึ ด้วย ก่อนไปหาหมอ

วันนี้หมอ ตรวจแล้ววัดไข้ ปรากฎ ว่า โกะ มีไข้ ปกติจะยู่ที่ 102 แต่ของโกะ 103.5

ว้า.... ลูกป๋าเป็นอะไรไปอีกแล้ว

หมอบอกว่าลูกสาวพึ่งหายจากการผ่าตัดเค้าจะร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง

ต้องรักษาอุณหภูมิของห้องให้คงที่ อากาศถ่ายเทได้สะดวก

สงสัยเวลานอนเราคงต้องปิดแอร์ แล้ว เปิดพัดลม แทน ( ไม่เป็นไร ป๋า ทนร้อนได้ เพื่อ หนู )

วันนี้หมอก็ให้น้ำเกลือ ฉีดยา บำรุง ล้างน้องหนู ( น้องจิ๋มใหญ่ ของ โกะ อิอิ )

เช็คแผลผ่าตัดที่ท้อง ฉีดยา่ลดไข้ ฉีดยาลดปอดชื้น วันนี้โกะเป็นไข้ ไม่ดีเลย : ( : (


วันนี้แม่โกะ กลับบ้านแล้ว เย้ ๆ ๆ กลับมาก็พาโกะไปวัดไข้อีกที เพราะคิดว่า

โกะตัวร้อน แต่ ไปหาหมอ ( สวย ) แล้วหมอบอกว่าอุณหภูมิปกติ ไม่้มีไข้

รอพรุ่งนี้มาตรวจใหม่

วันที่ 5 / 10 / 2007 วันนี้ไปหาหมอ เหมือนเดิม หมอบอกว่าไม่ต้องให้น้ำเกลือเข้าเส้นแล้ว

เพราะว่า ให้พักเส้นเลือดบ้าง สงสารเค้า ให้มาวันพรุ่งนี้แทน เพราะ ไหนๆพรุ่งนี้ก็ต้องเจาะเลือด

อยู่แล้วจะได้ให้ยาบำรุงต่างๆ เข้าเส้นเลือดไปเลยที่เดียว วันนี้ให้กลับไปพักที่บ้านได้

แต่ หมอ ให้ยาเพิ่มมาอีก 2 ตัว เพื่อฆ่าเชื่อโรค เป็น ยาที่แรงขึ้นอีกนิด

รักลูกจัง สงสารลูก อยากให้ลูกหายไหว ๆ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ช่วยให้ลูกโกะ ของผม

หายเป็นปกติ แข็งแรงเหมือนเดิม ด้วยเถอะ ..................... สาธุ

วันที่ 6 / 10 / 2007 วันนี้หมอนัดไปเจาะเลือด เพื่อดูอาการว่าเป็น โรคที่หมอ กังวล

อยู่หรือเปล่า คือ 1. โรคพยาธิในเม็ดเลือด 2. ติดเชื้อในกระแสเลือด ซึ่งทั้ง 2 โรค

หมอบอกว่า อันตราย รักษาลำบาก .... เรากับแฟน เครียด เลย

ภาวนา อย่าให้เป็น อะไรไปอีกเลย หลังจากเจาะเลือดแล้วก็กลับบ้าน

รอฟังผลเลือด 20.00 น. กว่า หมอโทร. มา ซึ่งตอนนั้น ผมอยู่เซ็นทรัลพระราม 3

นั่งเล่นเกมส์ TK. อยู่ ส่วนแฟนอยู่บ้านดูลูกสาว ( พ่อมันนี้ไม่ได้เรื่ิองเลย เนอะ ลูกไม่สบาย

ยังอุตส่าห์มาเล่นเกมส์ ) พอโทรศัพท์ หมอ โทร. เข้ามา เรา ก็ ลุ้น เลย แต่ หมอสวย พูด

ให้เราไม่ต้องลุ้นเลย หมอบอกว่า มีข่าวดี จะบอก แค่นี้เรารู็ทันที ว่า โกะ ไม่เป็นไรมาก

หมอบอกว่าผลเลือด โกะ โอเคทุกอย่าง เราดีใจ สุด ๆ ลูกเรารอดแล้ว ปลอดภัย แล้ว เย้ ๆ ๆ

เราเลยบอกหมอให้โทรไปหาแฟนด้วยที่บ้าน ( ยังอุตส่าห์ ใช้ หมอ อีก อิอิ ) แต่ หมอก็โทร.ให้

แหม ... หมอของโกะนี้ ทั้ง สวย ทั้งใจดีเลยล่ะ

สรุปว่า หมอบอกว่า โกะ ไม่เป็นอะไรมากแล้ว พรุ่งนี้ก็ อยู่บ้าน พักผ่อนได้ แล้ววัน จันทร์ ค่อยมา

วัดไข้ ทำแผล และ รับยาเพิ่ม .................. เรากับแฟนดีใจ มากกกกกกกกกกกกกกกกก

วันที่ 7 / 10 / 2007 วันนี้ไม่ต้องไปหาหมอ นอนหลับพักผ่อนที่บ้าน หลับกันทั้งบ้าน พ่อ แม่ ลูก

( นานแล้วที่ไม่ได้พักผ่อน ยาว ๆ แบบนี้ เพราะ ต้อง เฝ้าไข้ ลูกสาว กูลิโกะ )

วันที่ 8 / 10 / 2007 วันนี้ตอนเย็นพาลูกโกะ ไปให้หมอ วัดไข้ รับยาเพิ่ม ทำแผล ตามหมอสั่ง

วัดไข้แล้วโกะไม่มีไข้ สุขภาพดีขึ้นเรื่อย ๆ พ่อ แม่ สบายใจ แต่ ลำบากเงิน แม่ ( เยอะเลย )

วันที่ 9 / 10 / 2007 วันนี้ก็ให้ลูกอยู่คนเดียวที่บ้านได้แล้ว พ่อแม่ ต้องไปทำงาน มั้งแล้ว

แต่ ตอนกลางวัน ผมก็ต้องกลับไปดูเค้าที่บ้านหน่อยนึง เป็นหวง เค้า แต่ วันนี้ ทุกอย่างก็

เรียบร้อยดี ไม่มีปัญหา อะไรเกิดขึ้นกับลูกสาว แค่ แอบเลียแผล เท่านั้นเอง ถ้าหมอรู้โดนว่าแน่ อิอิ...

วันที่ 10 / 10 / 2007 - 14 / 10 / 2007 กูลิโกะ แข็งแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่าเริง วิ่งเล่น

อึ ฉี่ ตามปกติ เริ่ม กินเก่งเหมือนเดิม พ่อ แม่ ก็ซื้อ อาหาร ขุน เต็มที่เพราะอยากให้

เค้ากลับมาแข็งแรงตามเดิม แต่ก่อนหนัก ประมาณ 6 กิโล กว่า แต่ตอนนี้เหลือ 4.98

เราจึงอยากให้เค้าหนักสักประมาณ 5.5 - 6 กิโล แล้วจะเริ่มกำหนดอาหารและน้ำหนัก

เค้าให้คงที่ สรุป ว่า กูลิโกะ หายดี แข็งแรงขึ้นเรื่อย ๆ ดีใจมาก ๆ เลย...

วันที่ 15 - วันที่ 20 / 10 / 2007 กูลิโกะ แข็งแรงขึ้นเรื่อย ๆ ( ดีใจม๊ากมาก )

กินเก่ง เริ่ม เห่า มากขึ้น เห่าดังด้วยนะ เริ่ม ซน ล่ะ

วิ่งเล่นในห้องนอน ข้าวของ กระจุยกระจาย แต่ ป๋ากับแม่ก็ไม่ว่า

แข็งแรง ร่าเริง เริ่มดื้นล่ะแสดงว่า หายดี พ่อแม่ก็ ชื้นใจ ฮ่า ฮ่า ฮ่า...